Batı Avustralya Yeni Güney Galler'de bulunan bin yıllık bir dingo mezarlığı, arkeolojik olarak daha önce belgelenmemiş bir 'beslenme' ritüeli kanıtlarıyla birlikte, köpekler ve İlk Ulus halkları arasındaki uzun süreli ilişkiye ışık tutuyor.
Dingo, Kinchega Ulusal Parkı'ndaki Menindee Gölleri yakınlarında, Baaka (Darling Nehri) boyunca gömülmüş. Radyokarbon tarihlemesi, hayvanın yaklaşık 916 ila 963 yıl önce bir çukurda gömüldüğünü gösteriyor. Barkindji halkı, bu çukura yaklaşık 500 yıl boyunca nehir midye kabukları ekleyerek bakımını yapmış.
Araştırmacılar, 'Bu, bizim akrabalığımız' başlığıyla yayınlanan çalışmalarında, sitenin kabuklarla 'beslenmesi' uygulamasının dünya çapında arkeolojik olarak daha önce hiç görülmediğini belirtiyor. Barkindji Yaşlıları, Kinchega çukuruna yapılan sürekli eklemelerin, nesiller boyu süren bir 'beslenme' ritüeli oluşturmuş olabileceğini öne sürüyor.
Projenin lideri, Avustralya Müzesi'nden arkeolog ve Sydney Üniversitesi öğretim üyesi Dr. Amy Way, daha önce Aborijin dingo mezar alanlarının keşfedildiğini ancak bağlam içinde analiz edilmediğini söyledi. Bu çalışmanın öneminin, çukurun mezar zamanında oluşturulduğunu göstermesi olduğunu belirtti. Bu iki sürecin, dingoyu araziye gömme şeklinde birlikte gerçekleştiği ifade edildi.
Dingo'nun, tahmini olarak dört ila yedi yıl yaşadığı ve 'kangurularla avlanmanın çok tipik yaralanmaları olan kırık kaburgaları ve kırık bacağı' olduğu Way tarafından açıklandı. Way, bu yaralanmalara rağmen hayatta kalıp iyileşmesinin, o dönemdeki toplumun hayvana ne kadar değer verdiğini gösterdiğini belirtti.
Mezarlık ilk olarak 2000 yılında Barkindji yaşlısı Uncle Badger Bates ve Ulusal Parklar ve Vahşi Yaşam Servisi'nden bir arkeolog tarafından, yol çalışmaları sırasında ortaya çıkan alanın ardından tespit edildi. 2021'deki selde kafatasının kaybolmasının ardından, dingonun kalıntılarını kurtarmak için Eylül 2023'te kurtarma kazısı yapıldı.
David Doyle, kazıda yer alan bir Barkindji koruyucusu, çukur alanına sürekli kabuk ekleme pratiğini 'bağlantıyı sürdürme ve ayrıca atalara saygı gösterme' olarak tanımladı. Doyle, dingo'ların kolonizasyona kadar 'eşlik eden hayvanlar' olduğunu belirtti. Ancak şu anda bölgelerinde dingo bulunmadığını, çünkü bölgesel olarak yok edildiklerini söyledi. Doyle, Barkindji halkından bazılarının hala dingo'yu totem olarak taşıdığını ve bölgede olmasa da hala önemli olduğunu vurguladı.
İlk Ulus dingo mezar alanlarının daha önce belgelenmiş olmasına rağmen, Avustralya Müzesi Vakfı tarafından finanse edilen araştırma, uygulamanın Baaka sistemi boyunca daha kuzey ve batıya doğru daha önce belgelenenden daha geniş bir alana yayıldığını gösterdi.
Araştırmada yer almayan Yeni Güney Galler Üniversitesi'nden bir koruma biyoloğu Dr. Kylie Cairns, kazının 'bazı dingoların İlk Ulus halkları için ne kadar önemli olduğunu ve günlük yaşamlarına dahil edilip eş olarak tutulduklarını' gösterdiğini söyledi. Cairns, dingo'ların büyük çoğunluğunun vahşi doğada yaşadığını belirtti. Dingo'ların ekolojik ve kültürel olarak Avustralya'da çok önemli olduğunu, ancak mevcut yasal düzenlemelerin ve sahadaki uygulamaların bunu yansıtmadığını ifade etti. Birçok Avustralyalının farkında olmadığı bir gerçeğin, ulusal parklarda aktif olarak dingo öldürüldüğü olduğunu söyledi. Cairns, sığırları korurken aynı zamanda dingo'ların kültürel ve ekolojik değerlerini de göz önünde bulundurarak, bu hayvanların nasıl yönetilmesi gerektiği konusunda bir tartışmaya ihtiyaç olduğunu vurguladı. Kendi araştırmasının 2023'te Avustralya'daki dingo'ların yarısından fazlasının genetik olarak saf olduğunu gösterdiğini, bu hafta yayınlanan ayrı bir çalışmanın ise sekiz genetik olarak farklı dingo popülasyonu olduğunu ortaya koyduğunu ekledi.
