Araf Suresi, İslam dininin kutsal kitabı Kur'an-ı Kerim'in 7. suresidir. Mekke döneminde indirildiği kabul edilen sure, 206 ayetten oluşmaktadır. Bazı alimlere göre ise 163-170. ayetleri Medine döneminde nazil olmuştur.
Sure, ismini 46. ve 48. ayetlerinde geçen ve 'yüksek yerler' anlamına gelen 'el-A'raf' kelimesinden almaktadır. Araf Suresi, içeriğinde ilahi vahyin doğruluğu ve bu vahye duyulan ihtiyacı temel konular olarak ele almaktadır. Bakara ve Şuara surelerinden sonra en fazla ayet içeren üçüncü sure olma özelliğini taşır.
İslam literatüründe Araf kavramı, bu surede 46-50. ayetlerde detaylandırılmaktadır. Bu sebeple sureye Araf Suresi adı verilmiştir. Araf Suresi'nin Arapça okunuşu, Türkçe anlamı, yazılışı, meali, fazileti ve tefsiri gibi bilgiler, dini kaynaklarda yer almaktadır.
Araf Suresi Arapça Okunuşu:
Bismillahirrahmanirrahim.
1. Elif, lam, mim, sad
2. Kitabun unzile ileyke fe la yekun fi sadrike haracun minhu li tunzire bihi ve zikra lil mu’minin(mu’minine).
3. Ittebiu ma unzile ileykum min rabbikum ve la tettebiu min dunihi evliyae, kalilen ma tezekkerun(tezekkerune).
4. Ve kem min karyetin ehleknaha fe caeha be’suna beyaten ev hum kailun(kailune).
5. Fe ma kane da’vahum iz caehum be’suna illa en kalu inna kunna zalimin(zalimine).
6. Fe le nes’elennellezine ursile ileyhim ve le nes’elennel murselin(murseline).
7. Fe le nekussanne aleyhim bi ilmin ve ma kunna gaibin(gaibine).
8. Vel veznu yevme izinil hakk(hakku), fe men sekulet mevazinuhu fe ulaike humul muflihun(muflihune).
9. Ve men haffet mevazinuhu fe ulaikellezine hasiru enfusehum bima kanu bi ayatina yazlimun(yazlimune).
10. Ve lekad mekkennakum fil ardı ve cealna lekum fiha maayiş (maayişe), kalilen ma teşkurun(teşkurune).
11. Ve lekad halaknakum summe savvernakum summe kulna lil melaiketiscudu li ademe fe secedu illa iblis(iblise), lem yekun mines sacidin(sacidine).
12. Kale ma meneake ella tescude iz emertuke, kale ene hayrun minhu, halakteni min narin ve halaktehu min tin(tinin).
13. Kale fehbit minha fe ma yekunu leke en tetekebbere fiha fahruc inneke mines sagirin(sagirine).
14. Kale enzırni ila yevmi yub'asun(yub'asune).
15. Kale inneke minel munzarin(munzarine).
16. Kale fe bima agveyteni le ak'udenne lehum sıratekel mustekim(mustekime).
17. Summe le atiyennehum min beyni eydihim ve min halfihim ve an eymanihim ve an şemailihim, ve la tecidu ekserehum şakirin(şakirine).
18. Kalehruc minha mez'umen medhura(medhuren), le men tebiake minhum le emleenne cehenneme minkum ecmain(ecmaine).
19. Ve ya ademuskun ente ve zevcukel cennete fe kula min haysu şi'tuma ve la takraba hazihiş şecerete fe tekuna minez zalimin(zalimine).
20. Fe vesvese lehumuş şeytanu li yubdiye lehuma ma vuriye anhuma min sev'atihima ve kale ma nehakuma rabbukuma an hazihiş şecereti illa en tekuna melekeyni ev tekuna minel halidin(halidine).
21. Ve kasemehuma inni lekuma le minen nasıhin(nasıhine).
22. Fe dellahuma bi gurur(gururin), fe lemma zakaş şecerete bedet lehuma sev'atuhuma ve tafika yahsıfani aleyhima min varakıl cenneh(cenneti), ve nadahuma rabbuhuma e lem enhekuma an tilkumeş şecereti ve ekul lekuma inneş şeytane lekuma aduvvun mubin(mubinun).
23. Kala rabbena zalemna enfusena ve in lem tagfirlena ve terhamna le nekunenne minel hasirin(hasirine).
24. Kalehbitu ba'dukum li ba'dın aduvv(aduvvun), ve lekum fil'ardı mustekarrun ve metaun ila hin(hinin).
25. Kale fiha tahyevne ve fiha temutune ve minha tuhracun(tuhracune).
26. Ya beni ademe kad enzelna aleykum libasen yuvari sev’atikum ve rişa(rişaen) ve libasut takva zalike hayr(hayrun), zalike min ayatillahi leallehum yezzekkerun(yezzekkerune).
27. Ya beni ademe la yeftinennekumuş şeytanu kema ahrace ebeveykum minel cenneti yenziu anhuma libasehuma li yuriyehuma sev’atihima innehu yerakum huve ve kabiluhu min haysu la terevnehum inna cealnaş şeyatine evliyae lillezine la yu’minun(yu’minune).
28. Ve iza faalu fahişeten kalu vecedna aleyha abaena vallahu emerena biha, kul innallahe la ye’muru bil fahşai, e tekulune alallahi ma la ta’lemun(ta’lemune).
29. Kul emere rabbi bil kıst(kısti) ve ekimu vucuhekum inde kulli mescidin ved’uhu muhlisine lehud din(dine), kema bedeekum teudun(teudune).
30. Ferikan hada ve ferikan hakka aleyhimud dalaletu, innehumuttehazuş şeyatine evliyae min dunillahi ve yahsebune ennehum muhtedun(muhtedune).
31. Ya beni ademe huzu zinetekum inde kulli mescidin
